Bizler, Anadolu insanın samimiyetinin neler yapabileceğinin hikâyesini oluşturduk.
Topraklarımızdan dünyaya yayılan Türkçenin gücüne inandık.
Türkçeyi öğrenen çocukların kardeşlik duyguları ile beslendiklerini gördük.
Mevlana'dan Yunus Emreden şiirler okuyan, türkülerimizi seslendiren bu çocukların bir yaz
başında ülkemize bıraktıkları tatlı bir huzur bunun göstergesi değil midir?